เรื่องย่อ จอมกษัตริย์ตำนานอักษร (Deep Rooted Tree) ตอนที่ 10

พอรู้ว่านี่คือทางเดียวที่จะช่วยชีวิตใต้เท้าชิม-อนและทุกคนในบ้านได้ โตลบ๊กก็รับปากว่าจะไปส่งจดหมายให้ถึงมือใต้เท้าชิม-อนด้วยตัวเอง นางในตัวน้อยเตือนว่าระยะทางไกลมาก แถมยังเป็นงานที่สำคัญและเสี่ยงต่ออันตรายซึ่งโตลบ๊กเองก็รู้ดี เมื่อนางในคนดังกล่าวมาแล้วข้างต้นกลับไปแล้วโตลบ๊กก็ขอให้ทัมอ่านจดหมายให้ฟังเพื่อให้ตรวจดูดูว่าสิ่งที่นางในคนดังที่กล่าวมาข้างต้นบอกเป็นเรื่องจริงไหม ทัมอ่านจดหมายด้วยสีหน้าหนักใจ เมื่อถูกคาดคั้นว่าเนื้อความในจดหมายตรงกับที่นางในบอกหรือเปล่า ทัมก็ตอบอย่างไม่เต็มปากว่าตรงกัน (ถึงแม้ข้อความในจดหมายจะต่างจากที่นางในบอก แต่ทัมยังคงเชื่อว่าจดหมายของพระเจ้าเซจงคือทางรอดเดียวของทุกคน)  

ซ็อกซัมได้ยินว่าภารกิจนี้เสี่ยงต่ออันตรายจึงแย่งจดหมายจากมือโตลบ๊กแล้วบอกว่าตนจะนำไปส่งให้ใต้เท้าชิม-อนเอง โตลบ๊กจะแย่งจดหมายกลับคืนแต่ซ็อกซัมยืนกรานเสียงแข็งว่าพ่อต้องปกป้องลูก ไม่ใช่ลูกปกป้องพ่อ โตลบ๊กแย้งว่าซ็อกซัมทำงานนี้ไม่ได้เพราะมันเสี่ยงเกินไป ซ็อกซัมจึงตวาดใส่โตลบ๊กว่า   "ข้าทำได้ พ่อโตลบ๊กไม่ได้โง่" โตลบ๊กจะแย่งจดหมายกลับคืนเลยถูกซ็อกซัมตบหน้า หลังจากนั้นซ็อกซัมก็กำหมัดและแยกเขี้ยวยิงฟันขู่ (ทำตามที่โตลบ๊กสอนก่อนหน้านี้) แล้วรีบออกไปส่งจดหมายทันที

ซ็อกซัมรีบวิ่งไปส่งจดหมายโดยไม่ยอมหยุดพัก ส่วนโตลบ๊กถึงกับนอนไม่หลับเพราะเป็นห่วงทั้งพ่อและนายของตน  ถึงกระนั้นเขาก็เชื่อว่าพ่อจะทำภารกิจนี้ได้สำเร็จ  ในที่สุด ซ็อกซัมก็นำจดหมายไปมอบให้ถึงมือใต้เท้าชิม-อนได้จริงๆ เขาบอกใต้เท้าชิม-อนว่าพระเจ้าเซจงสั่งให้นำจดหมายมามอบให้และย้ำว่านี่เป็นเรื่องด่วน เมื่อใต้เท้าชิม-อนอ่านข้อความในจดหมายเขาก็ถึงกับมือสั่น ปรากฏว่านางในตัวน้อยเป็นคนของมัลแซง และจดหมายได้ถูกสับเปลี่ยนก่อนที่คุณจะนำไปส่งให้โตลบ๊ก เนื้อความในจดหมายกล่าวว่าทัพควรรับฟังคำสั่งจากนายเดียว (พระเจ้าเซจง) จงช่วยพระองค์ยึดอำนาจทางการทหารคืนมาจากอดีตพระราชา  เพื่อให้ที่พระองค์จะได้เป็นผู้ปกครองโชซอนอย่างแท้จริง